رئيس هيات مديره جامعه پزشکان متخصص داخلي گفت: نگهداري انواع سبزي و ميوه نشسته در يخچال ، ميزان ابتلا به بيماري هاي عفوني را افزايش مي دهد.
دکتر ايرج خسرونيا در گفتگو با ايرنا افزود: به دليل اين که سبزي ، کاهو، هندوانه ، خربزه و طالبي در محيطهاي آلوده و با آب پس مانده فاضلاب رشد مي کند ، مي تواند به ميکروب هاي خطرناکي همچون تب روده آلوده باشد. وي افزود: تب روده يک بيماري عفوني مسري است که ازطريق مصرف آب و غذاي آلوده به انسان منتقل مي شودو با تب طولاني مدت ، لرز ، بي اشتهايي ، ضعف عمومي و لاغري در فرد مبتلا همراه است.
خسرونيا اظهار کرد: براين اساس ، نگهداري ميوه و سبزي نشسته در يخچال سبب انتقال ميکروب از اين مواد به ديگر مواد غذايي مي شود و اعضاي خانواده را به بيماري هاي عفوني مختلف از جمله بيماري هاي دستگاه گوارش مبتلا مي کند. وي افزود: آمارها نشان مي دهد اغلب افرادي که بر اثر مصرف اين گونه مواد غذايي آلوده به بيماري هاي عفوني مبتلا شده اند، با درمان هاي معمولي معالجه نشده اند و بايد در بيمارستان بستري شوند. خسرونيا گفت : دليل عمده شيوع اسهال و استفراغ درفصل تابستان نيز مصرف انواع سبزي و ميوه آلوده است.
رئيس هيات مديره جامعه پزشکان متخصص داخلي گفت : بسياري از بيماري هاي دستگاه گوارش همچون اسهال و استفراغ و بيماري شبه وبا و تب روده در نتيجه رعايت نکردن نکات بهداشتي در تغذيه و مصرف غذاهاي آلوده در فرد بروز مي کند. خسرونيا افزود: شهروندان براي پيشگيري از ابتلا به بيماري هاي عفوني بايد از مصرف ميوه و سبزي آلوده و نگهداري آن در کنار ديگر مواد غذايي در يخچال خودداري کنند. وي با اشاره به نحوه درمان مبتلايان به بيماري عفوني دستگاه گوارش اظهار کرد: مبتلايان به بيماري هاي عفوني دستگاه گوارش ، از طريق مصرف داروهاي آنتي بيوتيک خوراکي و تزريق سرم درمان مي شوند.دوره درمان برخي از اين بيماري ها حداقل 10 روز به طول مي انجامد.
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
3:07 AM
نظرات(0)
در حالى زندگي كنيد----
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
3:05 AM
نظرات(0)
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
3:01 AM
نظرات(0)
همه خانواده ها هنگام ازدواج، اهدافي داشته اند و به منظور رسيدن به آن اهداف، برنامه ريزيهايي کرده اند و پرورش فرزندانشان بر مبناي اصول و عقايدشان صورت مي گيرد. خانواده به عنوان يک پاسگاه اجتماعي که ارزشها، باورها و سبک زندگي خاصي دارد، واسطه اي براي انتقال ارزشها به فرزندان است. علاوه بر اين وظيفه، خانواده مي بايستي نيازهاي شناختي، رواني و فيزئولوژيک فرزندان را نيز ارضاء کنند وگرنه سبب ايجاد مشکلات زيادي در وي خواهند شد. البته آموزش و يادگيريهاي اوليه نيز به عهده والدين مي باشد، زيرا نوزاد نيازمند يادگيري تمامي رفتارهاي خود مي باشد و اين وظيفه بر عهده والدين است که مي بايستي آموزشهاي سنجيده، هدفمندي باشد که در زمانهاي مختلف و مراحل مختلف رشد به فرزندان ارائه گردد، به ويژه در دوران نوجواني که دوره شکل گيري هويت فرد است. بنابراين والدين وظايف مهم و خطيري به عهده دارند و مي توان گفت که کسي در اين امر موفق خواهد شد که خود داراي شخصيت و هويت مطلولي بوده، پايبند به ارزشها و اعتقادات خود باشد و بتوان سبک زندگي پسنديده اي را به فرزند منتقل نمايد، زيرا کودک و نوجوان تحت تأثير ارزشها و باورهاي والدين مي باشند و تأثير والدين در رفتار آنها بسيار زياد است. مي توان گفت که رعايت موازين ديني – فرهنگي و اخلاقي توسط نوجوان بيانگر الگوهاي پرورشي والدين است. والدين خود مي بايستي رفتاري سرشار از عشق، محبت، دوستي و فداکاري داشته باشند که بتوانند آنها را به نوجوانانشان منتقل کنند. والدين مي بايستي به فرزندان خود در کسب تجارب زندگي کمک کنند، زيرا نوجوانانتا حدود ٢٠-١٨ سالگي در حال تمرين و يادگيري هستند و در برهه اي از زمان اين وظيفه خطير به عهده والدين مي باشد. والدين بايد آگاهي لازم را از مسائل و مشکلات دوره هاي مختلف رشدي فرزندان داشته باشند و اطلاعات کافي از موانع مهم رشد سالم نوجو ان داشته باشند، زيرا اين موانع موجب ايجاد اختلالات عاطفي، شخصيتي و شناختي در فرزندان مي گردد و در نتيجه مشکلاتي را در وي ايجاد مي نمايند. والدين بايد زمينه هاي لازم براي استقلال و آزادي نوجوانان را فراهم نمايند، نهايت تلاش خود را در تربيت فرزنداني مناسب با نسل جديد بنمايند و به نوجوانان فرصت برنامه ريزي براي آينده را بدهند. نوجوانان نياز به استقلال دارند، در عين حال که تجربه کافي براي برخورد با مشکلات و حل آنها را ندارند بنابراين دائماً در حال شکل گيري و کسب تجربه هستند، به همين دليل نياز به هدايت و راهنمايي دارند. بنابراين والدين بايد بر اعمال و رفتار و فعاليتهاي نوجوانان کنترل کافي داشته باشند در غير اينصورت به بيراهه کشيده خواهند شد و دچار مشکل مي گردند. زماني که نوجوان دچار مشکل مي شود، والدين مي بايستي دقيقاً مشکل را شناسايي کرده و برخورد عاقلانه و منطقي با وي داشته باشند و هميشه به عواقب برخورد ها و رفتارها خود بينديشند. در غير اينصورت نه تنها سبب حل مشکل نخواهند شد بلکه موجب افزايش مشکلات نيز مي شوند. مي توان گفت که برخورد والدين با نوجوان مي بايستي مناسب، بجا و سنجيده باشد. آنها قبل از هر واکنشي بايد به اندازه کافي مسئله را تجزيه و تحليل نمايند تا موجب ايجاد مشکل در نوجوان نشوند و تيرگي روابط را به همراه نياورند. به عبارت ديگر نارسايي عاطفي سبب مشکلات عديده اي خواهد شد، هر چه ميزان محبت والدين به فرزندان بيشتر شود، پيوند عاطفي بين آنها محکم تر مي گردد و در اين صورت مشکلات کمتر شده و آنها مي توانند خانواده ها را به عنوان افراد مهمي تلقي کنند نه دوستان و همسالان. نوجوانان معمولاً نياز به الگو پذيري در همه زمينه ها دارند و ممکن است تمامي الگوهاي لازم، در يک جا حضور نداشته باشند، در حالي که اگر نوجوانان به والدين خود اعتماد کافي داشته باشند، مي توانند الگوهاي لازم را از آنها کسب کنند. اين اعتماد در صورتي در آنها ايجاد خواهد شد که والدين داراي هماهنگي لازم بين رفتار و گفتار باشند، يايبندي به ارزشها و باورهاي خود داشته باشند، در غير اينصورت عدم هماهنگي اعمال و گفتار والدين، نوجوان را دچار تناقض کرده، در نتيجه در شکل گيري هويت وي مشکلاتي ايجاد خواهد شد. تضاد بين ارزشهاي خانواده و ارزشهاي اجتماعي عوارضي را به همراه دارد که از آن جمله مي توان به مواردي اشاره نمود : نوجوان دچار سردرگمي و تعارض مي شود، ابهام نقش در وي به وجود مي آيد يعني سبب شکل گيري هويت پراکنده در وي مي گردد . بنابراين به منظور پيشگيري از اين عوارض، والدين مي بايستي با محيط زندگي، اعتقادات و باورهاي مسلط بر جامعه هماهنگ بوده، به نوجوان اعتماد داشته باشند، به وي شخصيت دهند، شناخت کافي بر آگاهيها و طرز تفکر وي داشته باشند، وي را در انتخاب مسير زندگي و تحصيلات آزاد بگذارند و در صورت نياز وي را راهنمايي کنند. والدين مي بايستي آينده نگر بوده و آينده نوجوان را در ذهن خود ترسيم کنند و بدانند که اين مسير نيازمند چه شرايط، ويژگيها و نيازهايي است؟ چه شرايط، تواناييها و مهارتهاي شغلي و سبک زندگي بايد فراهم کنند و نوجوان نيز تجربه کند تا به موقع بتواند از آنها استفاده کرده و دچار مشکل نشود. والدين مي بايستي به نيازها و خواسته هاي نوجوانان بيشتر از ديگران توجه کنند، زيرا آنها هستند که نياز دارند تا براي دوره و نسل خود زندگي کنند ولي نياز به استفاده از تجارب والدين نيز دارند ( زيرا والدين پيش از اين با آن مسائل مواجه شده، حل مسئله کرده اند و تجربه لازم را کسب کرده اند و مي توانند اين تجارب را در اختيار فرزندان خود قرار دهند ) و بايستي به نصايح و تجارب والدين توجه نمايند. بنابراين خانواده به عنوان کوچکترين واحد اجتماعي، وظيفه مهمي به عهده دارد، تمام رفتارها و سبک زندگي را انتقال مي دهد و يادگيريها و آموزش مهم نيز بر عهده آنها مي باشد. والدين پيش از ازدواج مي بايستي اهداف و برنامه هاي خاصي براي زندگي خود داشته باشند تا دچار دوگانگي و تعارض نگردند.
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
3:01 AM
نظرات(0)
نياز به محبت و تکريم نيازي فطري، روحي و رواني است که در همه ي انسانها بويژه در کودکان وجود دارد.
برخورد توأم با کرامت و محبت موجب سلامت روان و تقويت عزم نفس مي گردد. دو ويژگي مهم محبت و تکريم همواره از خصوصيات اخلاقي انسانهاي بزرگ چو نبي مکرم حضرت محمد(ص) بوده است. آن حضرت در اين زمينه با تأکيد فراوان فرموده اند: محيط خانه را محل رد و بدل کردن محبت قرار دهيد و والدين اجازه دهند که فزندان با ،محبت بزرگ شوند و خود الگوي مناسبي براي فرزندان باشند. اگر اين توصيه حکيمانه را به کار گيريم در آينده اي نه چندان دور شاهد جامعه اي سالم و بدون تنش خواهيم بود.
به اميد آنکه در نگرش اعضاي خانواده افق هاي تازه تري بگشايم، در اين شماره به دو گل واژه ي حياتي محبت و تکريم مي پردازيم.
دوستدار شما
تعريف محبت و تکريم :
محبت به معني دوست داشتن کسي و تکريم به معني حب ذات و دوست داشتن خود است؛ بطوريکه اگر محبت از جانب ديگران به فرد ابراز شود موجب احساس رضايت و خشنودي او مي گردد.
ويژگي هاي انسان با کرامت و با محبت : سخي، بخشنده و قدردان محبت هاي ديگران است، به عهد خود وفا مي کند، جواب بدي را با خوبي مي دهد، از ديگران چيزي درخواست نمي کند و ارزش هاي انساني خود را محترم مي شمارد.
1 – تکريم و محبت به کودک در آغاز ورود به مدرسه بايد به اندازه اي باشد که وابستگي کودک را به مادر قطع و او را به مدرسه علاقمند کند.
2 – تکريم و محبت محدود به افراد خاصي نيست، بنابراين تمامي افرادي که با کودک سرو کار دارند بايد با محبت و کرامت رفتار کنند.
3 – تکريم و محبت بايد منطقي و به دور از تبعيض باشد.
4 – تکريم و محبت بايد قلبي و به دور از تصنع باشد.
5 – علت تحريم و محبت بايد براي کودک قابل فهم باشد.
6 – تکريم و محبت به اندازه اي باشد که مانع تربيت صحيح نشود( کودک بداند که در مقابل رفتار شايسته مورد محبت واقع مي شود)
7 – از آنجا که محبت و تکريم از نيازهاي اساسي انسان است نبايد ابراز آن مشروط باشد (اين کار را انجام بده تا دوستت داشته باشم).
8 – در ابراز محبت و تکريم، سن توانايي و درک کودک را در نظر بگيريم و افراط نکنيم
9 – تکريم و محبت به گونه اي ابراز شود که براي کودکان قابل درک باشد.
10 – تکريم و محبت مختص به کودکان نيست لذا لازم است با توجه به موقعيت و جايگاه افراد (همسر ، خويشان ، بزرگترها و...) آنان را تکريم کنيم.
11 – ابراز محبت به فرزندان به گونه اي باشد که در صورت مواجه شدن با محروميت بتواند مشکل را حل کند.
کودکي که از تکريم و محبت والدين بخصوص مادر به اندازه لازم برخوردار شده باشد؛
1 - احساس امنيت مي کند.
2 – رواني شاد و دلي با نشاط دارد (متعادل است).
3 – احساس محروميت نمي کند پيوسته اميدورار است.
4 – خوش بين و خوش قلب است.
5 – خيرخواه و انسان دوست است و به فضايل انساني احترام مي گذارد،
6 – داراي سازگاري و سلامت روان است.
7 – اجتماعي تر و داراي اعتماد به نفس است.
8 – رشد تحصيلي بالاتري دارد.
9 - از هوش عاطفي و خلاقيت بيشتري برخوردار است.
10 – چون طعم شيرين محبت و تکريم را چشيده، قادر است اين آب حيات را به ديگران نيز هديه کند.
11- مشکلات و تغييرات دوران بلوغ را بهتر مي پذيرد و با آنها کنار مي آيد.
12 – در نوجواني فريب هوسبازان و رانده شدگان اجتماعي را نمي خورد، (به حيثيت خانوادگي مقيد است).
13 – در سنين جواني احساس محروميت ، بي پناهي و سردرگمي نمي کند، بنابراين به کانونهاي فساد( اعتياد، ميگساري و ... ) پناه نمي برد.
1 – در هفت سالگي اول زندگي همبازي آنها باشيم.
2 – به فرزندانمان سلام کنيم.
3 – به عهد و پيماني که با آنها بسته ايم وفادار باشيم.
4- در مقابل خطاهايشان صبورانه رفتار کنيم.
5 – براي سخنان آنها ارزش قائل شده شنونده خوبي باشيم.
4 – مقابل ديگران (حتي افراد خانواد) به شخصيت آنها احترام بگذاريم.
7 – کودکان را به مجالس و ميهماني ها دعوت کنيم.
8 – از توجه کردن به آنها حتي در موقع غذا خوردن غفلت نکنيم.
9 – به دور از چشم ديگران خطاهاي فرزندان مان را به آنها گوشزد کنيم.
10 – نکات مثبت رفتار آنها را در نزد ديگران بازگو کنيم.
11 – به شخصيت آنها احترام بگذاريم و مانند يک بزرگسال با آنها رفتار کنيم(بزرگي بدهيم تا احساس بزرگي کند).
12 – با فزندانمان به ويژه در دوران نوجواني مشورت کنيم.
13 – نامهاي زيبا و با معنا براي فرزندان انتخاب کنيم تا در بزرگي نزد همسالانشان شرمنده نشوند.
14 – بجاي انتقاد، فرزندانمان را تشويق کنيم.
15 – براي ابراز محبت به کودکان خردسال، آنان را در آغوش بگيريم، ببوسيم و با آنها ارتباط فيزيکي برقرار کنيم.
16 – در حضور آنان تأکيد کنيم که بسيار عزيز و دوست داشتني هستند.
17 – کودکان را تشويق کنيم تا دوستان خود را در صورت امکان به منزل دعوت کنند.
18- هنگامي که عمل ناپسندي از فرزندمان سر مي زند، به جاي سرزنش کودک، عمل او را نکوهش کنيم نه شخصيت او را.
19 – هنگام خواب فرزندانمان را ببوسيم و حتماً به آنها شب بخير بگوييم.
20 – در صورت مخالفت با درخواست نابجاي فرزندان، گفتن «نه» را با پيامي محبت آميز همراه کنيم : (بخاطر علاقه اي که به تو دارم اجازه نمي دهم در خيابان دوچرخه بازي کني، چون ممکن است صدمه ببيني).
21 – با اقوام و دوستاني که به فرزندمان محبت دارند بيشتر معاشرت کنيم.
22 – وقتي فرزندمان کار درستي انجام داد، احساس رضايت و خرسندي خود را با تأييد و تشويق به او نشان دهيم.
23 – گذراندن اوقات والدين با فرزندان مانند رفتن به پارک ، کوه، مسافرت و يا بازي کردن و درس خواندن با آنان نوعي ابراز محبت و تکريم آنهاست.
24 – به مناسبت روز تولد، رسيدن به تکليف، اتمام دوره تحصيلي و قبولي دانشگاه و ... با دعوت از دوستان صميمي فرزندمان جشن کوچکي براي او بگيريم و به او هديه بدهيم.
25 – از منحصر به فرد بودن فرزندمان ابراز خوشحالي و خوشبختي کنيم و با بيان جمله هايي مانند «چقدر خوشحال و خوشبخت هستيم که خدا تو را به ما داد» ، احساس محبت و دوست داشتن خود را به او منتقل کنيم.
26 – عکس فرزندمان را در منزل و کيف پول و دفتر کارمان قرار دهيم
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
3:00 AM
نظرات(0)
در قسمت قبلي اين مقاله مقدمات تشكيل كانون خانواده و مسايل و تعهدات متقابل زوجين نسبت به يكديگر را ازبيان امام رضا(ع) مورد بررسي قرار داديم و اينك به ادامه بحث مي پردازيم...
اصل محبت را خداوند در قلب زن و شوهر قرار مي دهد و بر آنان است كه اين نعمت باطني و حالت قلبي را كه موجب آرامش زندگي و صفا و پاكي است، به وسيله جانبداري از هم، گذشت و فداكاري، خوش اخلاقي، توقع در اندازه و ظرفيت لازم، حفظ شؤون و شخصيت طرفين و اجتناب از بگومگوهاي بيهوده حفظ كنند و از عواملي كه به محبت و عاطفه خلل وارد مي نمايد، بپرهيزند زيرا تبديل اين عاطفه و شوق به كينه و نفرت در صورتي كه ملاك شرعي و عقلي در كار نباشد، مبدل نمودن نعمت به نقمت و بلاست و خود نوعي ناسپاسي به شمار مي آيد. البته به فرمايش حضرت رضا(ع) دل ها را رغبت و نفرت و نشاط و سستي مي باشد. هنگامي كه ميل و اقبال مي كند، بينش و ادراك دارد و زماني كه بي ميل است، افسرده و ناتوان است. از اين روي هنگامي كه درون با نشاط توام باشد، بايد دلها را به كار گرفت و زماني كه حالت سستي و رخوت دارد، بايد آن را رها كرد تا توان و آرامش خود را بازيابد.(1)
زن و شوهر در روابط عاطفي با يكديگر، بايد اين سخن گهربار امام رضا(ع) را در نظر بگيرند كه مي فرمايد:"اگر مؤمني خشمگين شود، عصبانيت وي را از طريق حق بيرون نمي برد و اگر شادماني يابد، اين خرسندي، وي را دچار باطل نمي سازد و چون به اقتداري رسد، بيشتر از آنچه حق دارد، نمي گيرد.(2)"
حضرت امام رضا(ع) در سيره عملي خويش در جهت تقويت عواطف و تكريم شخصيت حاضران چه در خانه و چه در جمع معاشرين، اين گونه بودند. ابراهيم بن صابر مي گويد: هرگز شخصيتي برتر از امام رضا(ع) نديدم. هرگز پاي خويش را در مقابل همنشين خويش دراز نمي نمود و پيش او تكيه نمي داد. به خدمتگزاران دشنام نمي گفت. صدايش به خنده بلند نمي شد و همواره با غلامان و زيردستان خود كنار سفره غذا مي نشست.(3)
حضرت امام رضا(ع) اعتقاد داشتند: اگر نسبت به كسي محبتي داريد، آن را آشكار كنيد، زيرا اظهار دوستي نيمي از خردمندي به شمار مي آيد. بنابراين زن و شوهر بايد عواطف خود را در خصوص يكديگر علني سازند و در اين مورد از خجالت و شرمساري پرهيز كنند.(4) يكي از اموري كه بر رونق و صفاي خانه مي افزايد. تلاوت قرآن است. حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع) فرموده اند: در خانه هايتان برنامه اي براي تلاوت قرآن كريم ترتيب دهيد، به درستي هرگاه در منزلي قرآن خوانده شود، كارها سهل و آسان مي گردد و خير و بركتش بسيار شده و در غير اين صورت، اهل خانه در تنگناي فكري و رواني و اقتصادي قرار مي گيرند.(5)
بر اين اساس عوامل معنوي و روي آوردن به سنت هاي مذهبي مي تواند روابط عاطفي و فضاي روان شناختي خانواده را تحت تأثير قرار دهد. در مواقعي حتي ابراز عواطف هم برقرار است، ولي گويا احساس آرامش از خانه رخت بربسته است و اين بدان دليل مي باشد كه اهل خانه از ذكر خداوند اعراض نموده اند.
از تأكيد اسلام بر آرامش و مودت و رحمت، به عنوان خصلت و خويي كه در زندگي خانوادگي جاري است، چنين برمي آيد كه در مفهوم ارزشي اين آيين، نوع و شكل فضايي كه زوجين مي خواهند در پرتو آن زندگي جديد خود را آغاز كنند، نمايان مي گردد و چنين نيست كه شخص بخواهد از طريق آن، صرفاً منفعت طلبي شخصي و طمع ورزي نسبت به ديگران را پي بگيرد و نيز اين گونه نمي باشد كه هوي و هوس و اميال نفساني در آن برانگيخته شود تا بتوان از آنها به عنوان شالوده ساختمان اين زندگي استفاده نمود، بلكه فضايي است كه در آن بر انسانيت و فضيلت تأكيد مي گردد.
از ديدگاه اسلام هدف از تشكيل خانواده همان دستيابي به اطمينان دروني است تا انسان پس از رسيدن به اين مرحله، به اعتبار اين كه رحمت و مودت شالوده و پايه روابط در نظام آفرينش است. شخصيت انسان كامل گردد. اسلام از مرد مي خواهد سرآغاز بنيان نهاد خانواده را با مسؤوليت پذيري معنوي و عملي توام نمايد.
رحمت ملهم از سرشت ارتباطات همسران است و زوجين را وادار مي كند با توجه به ظرفيت خانوادگي، روحي و اجتماعي، يكديگر را درك كنند آنگاه كه محبت و عاطفه وارد زندگي مي گردد، فردمحوري و خودنگري دگرگون مي شود انساني كه از لاك خود بيرون آمده است، به رغم تأثير پذيري در شكل گيري و ساختار شخصيت از محيطهاي گوناگون و شرايط متفاوت، بر سخني كه بر زبان مي آورد، گامي كه برمي دارد، كاري كه انجام مي دهد مراقبت دارد و در واقع رحمت را صرفاً در انديشه و احساس پاكيزه مجسم مي نمايد، بلكه آن را در زندگي عملي تحقق مي بخشد.پس با اين وصف هركدام از زن و شوهر به دردها و مشكلات و گرفتاري هاي يكديگر توجه دارند و خطاها و نارسايي ها را با مدارا، وفق و حكمت اصلاح مي كنند تا مبادا به جاي سازندگي، ويرانگري حاصل گردد.
اگر اين گونه عمل شود، زندگي اعضاي خانواده به آرامشي راستين مبدل خواهد گشت، آرامشي كه زندگي دروني و بيروني افراد خانواده را در بر مي گيرد و به صورتي خواهند زيست كه روح و عقل و عواطف آنان به دور از نزاع ها و جدال هاي بي جا مي باشد. اين مودت از نعمتهاي الهي است و بايد قدردان آن بود و در زندگي مشترك از آن بهره گرفت و بركاتش را به كار بست. در غير اين صورت، امكان دارد بر اثر ناسپاسي، اين هديه معنوي و عطيه الهي را از دست بدهيم.
چنانچه حضرت امام رضا(ع) فرموده اند: "نعمتهاي الهي را كه در اختيارتان است، گرامي بداريد، چرا كه آنها گريزانند. از هر كه كناره گيرند، ديگر بازگشتي برايشان نيست"(6)حضرت امام رضا(ع) در بياني ديگر زندگي توام با آرامش را اين گونه معرفي كرده اند:"منزل وسيع، همكاران و خدمتگزاراني افزون و دوستداران فراوان (كثرت اهل محبت و مودت)"(7)
تأمين معاش حلال و فراهم بودن امكانات زندگي براي اهل خانه در ايجاد آرامش و افزايش صميميت دخالت دارد. امام علي بن موسي الرضا(ع) فرموده اند:"هركس صبح كند در حالي كه تنش سالم و خاطرش آسوده و معاشش تأمين باشد، از مواهب يك زندگي مطلوب و آرام برخوردار است."(8) تلاش در جهت فراهم آوردن تسهيلات براي خانواده در درجه اي از اهميت است كه حضرت امام رضا(ع) فرموده اند: كسي كه در پي به دست آوردن درآمدي براي تأمين معاش عائله اش باشد، بهتر از مجاهدان در راه خداست(9)
حكمت اين تأكيد آن است كه اهتمام و تكاپو در اين خصوص اثري مهم در پيوند عاطفي اعضاي خانواده دارد و روابط محبت آميز افراد خانه را تحكيم و قوت مي بخشد، حضرت ثامن الحجج(ع) در روايتي ديگر از پيروان خود مي خواهد براي ايجاد گشايش در زندگي و رفاه اهل خانه، بكوشند.(10)
اصولاً در فرهنگ اهل بيت(ع) يكي از نشانه هاي سعادت انسان اين است كه فرد بتواند به وضع خانواده خود رسيدگي كند، در اين باره نيز هشتمين ستاره درخشان آسمان امامت، چنين گوهر افشاني كرده اند:"شايسته است مرد، بر اهل خانه (از لحاظ مخارج زندگي) سخت گيري نكند تا اين كه آنان مرگ او را از خداوند درخواست كنند."(11)
اهميت تلاش براي امور رفاهي خانواده موجب نمي شود كه آدمي از اعتدال، قناعت و كسب روزي حلال دوري گزيند. حضرت امام رضا(ع) در اين باره تأكيد نموده اند: حقيقت ايمان بنده كامل نمي گردد تا اين كه سه خصلت را دارا باشد، بصيرت در دين، اعتدال و ميانه روي در امور زندگي و خانواده و بردباري در سختي ها و مصائب (12) همچنين فرموده اند:
"هركس به روزي اندكي كه خدا به او مي دهد راضي باشد، پروردگار همان عمل اندك را از وي مي پذيرد."(13)
و نيز در خصوص رضايت داشتن بر رزق حلال مي فرمايند:"هركس كه به روزي حلال، اما كم خشنود باشد، رنجش كمتر و خاندانش در آسايش و آرامش زندگي مي كنند و خداوند عيوب دنيا و كيفيت رفع آنها را به او مي آموزد و وي را با سلامتي در بهشت مستقر مي سازد"(14)
1- تحليلي اززندگي امام رضا(ع)، محمدجواد فضل ا... ، ص 230
2- همان ص 236
3- كشف الغمه، ج 2، ص274
4- اعيان الشيعه، بخش دوم، ص 19
5- دره البيضاء، ص 22-21
6- صحيفه الرضا، ص 472
7- كافي، ج 6، ص 526
8- دررالكلام، اقوال الامام علي بن موسي الرضا(ع)، ص 81
9- تحليلي اززندگي امام رضا(ع)، ص 231
10- صحيفه الرضا، ص 403
11- جامع السعادات، ج 2، ص 14
12- صحيفه الرضا، ص 381
13- درر الكلام، ص 73
14- صحيفه الرضا، ص 401
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
2:58 AM
نظرات(0)
براي نگهداري کشک سائيده مي توانيد کشک ها را داخل قالب جايخي ريخته و در فريزر قرار دهيد. سپس آنها را از قالب جداکرده و پس از قرار دادن داخل کيسه فريزر براي مدت طولاني آن را نگهداري کنيد.
دانه هاي ذرت را داخل فريزر نگهداري کنيد تا چروکيده نشود. قبل از اينکه دانه هاي ذرت را بو بدهيد، کمي آب سرد روي آن بريزيد. به خاطر داشته باشيد که سبزيها را حتما در سايه خشک کنيد تا تغيير رنگ ندهد. ضمنا سبزيهاي خشک را نبايد بيشتر از 6 ماه نگهداري کرد چرا که خاصيت خود را از دست مي دهند.
اگر داخل کيسه نان يک پرساقه کرفس بگذاريد، نان مدت بيشتري تازه مي ماند.
آرد را بايد در جاي خشک و تاريک نگهداري کنيد تا زمان بيشتري سالم بماند.
بهتر است براي نگهداري روغن از ظروف شيشه اي استفاده نکنيد. ظروف سفالي يا لعابي براي اين کار مناسبترند.
اگر شيشه آبليمو را در يخچال مي گذاريد، حتما در آن را ببنديد چون باعث کوتاه شدن عمر يخچال خواهد شد.
لابه لاي حبوبات چند برگ درخت گردو قرار دهيد. ضمنا مي توانيد حبوبات را بانمک زياد مخلوط کرده و حتي الامکان در فريزر نگهداري کنيد.
اگر قارچ را داخل کيسه پلاستيک بگذاريد خراب مي شود آن را داخل پاکت کاغذي بسته بندي کنيد و در فريزر قرار دهيد.
مي توانيد حبوبات را فقط يک جوش داده (آب را جوش آورده، حبوبات را داخل آب جوش بريزيد تا يک جوش بخورد) داخل آبکش ريخته و آن را خشک کنيد. مطمئن باشيد ديگر جوانه نخواهند زد. لازم به ذکر است در قديم بيشتر از اين روش استفاده مي شد.
بشتر ميوه ها داخل کاغذ روزنامه براي مدت زمان بيشتري تازه مي مانند.
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
2:57 AM
نظرات(0)
در دنياى کنونى که ساختار کار و تجارت به طور کلى دگرگون شده است، ساعات کارى طولانىتر و بىنظمتر شدهاند. براى مثال در برخى مناطق که ساعات کارى به طور روزانه گاهى تا 24 ساعت نيز مىرسد، کار کردن از 9 صبح تا 5 بعدازظهر فقط به صورت يک خاطره دوردست درآمده است. تمام اين موارد اثبات مىکنند که برقرارى تعادل ميان زندگى شغلى و زندگى لذتبخش اجتماعى امر خطيرى است.
واضح و مبرهن است که افراد حرفهاى اما جوان و کم سن و سال بايد نسبت به سايرين ساعتهاى طولانىترى کار کنند تا بتوانند از نردبان موفقيتهاى شغلى بالا رفته و توسط مديران ارشد شناسايى شوند.
پيگيرى مکرر کارها براى افراد بسيار زيادى به صورت وسواس فکرى درمىآيد و منجر مىشود تا آنها خانواده، دوستان و افراد مهمى که در زندگى پشتيبانشان هستند را به دست فراموشى بسپارند.
هر چند انسان تنها با شبى سه ساعت خواب هم مىتواند به زندگى ادامه دهد اما تنظيم برنامهاى مناسب براى انجام اولويتها، تقريبا در نظر همه افراد دشوار است. تحقيقات نشان مىدهد کارخانههايى که نيازهاى خانوادگى کارکنان خود را در نظر گرفته و به آنها احترام مىگذارند، کارکنان خوشحالتر و خلاقترى دارند.
همچنين استراحت کافى يکى از مهمترين فاکتورها در ارتباط با افزايش خلاقيت و قدرت تفکر به شمار مىرود.همچنين عوامل غيرشغلى بسيار زيادى نيز وجود دارد که تاثير چشمگيرى بر روى موفقيتهاى کلى ما مىگذارند، چه در محل کار و چه در خارج از آن. در کنار کار، شما بايد به همسر، نامزد، دوستان، سلامتى و تفريح خود نيز اهميت بدهيد.
متاسفانه اغلب افراد از درک صحيح اين مطالب عاجز هستند. خانواده و دوستان يکى از فاکتورهاى مهم در حمايت از شما به شمار مىروند و در پستىها و بلندىها همواره به همراهتان خواهند بود.
مديريت زمان
خط فکر و دورنماى بزرگترى را در ذهن خود مجسم کنيد. هميشه با اين ديد زندگى کنيد که ممکن است موقعيتى پيش بيايد که همه چيز را از دست بدهيد. سپس از خود سوال کنيد که اگر يک چنين تراژدى پيش بيايد، بايد چه کارى انجام دهيد؟ چه کسى در کنارتان باقى خواهد ماند؟ چه چيز برايتان مىماند؟
بىتوجهى نسبت به افرادى که از شما پشتيبانى مىکنند، باعث مىشود در زمان بروز مشکلات بىکس، نامطمئن و پرمخاطره باقى بمانيد.
به علاوه در زمانهايى که به طور مثال دچار شکست هى عاطفى شدهايد، استرس بيش از اندازهاى احساس مىکنيد و يا از کوره در رفته باشيد، انسانهايى که در سيستم پشتيبانى شما قرار دارند به راحتى مىتوانند به شما در فراموش کردن مشکلاتتان کمک کنند.نکته ديگرى که بايد به آن توجه داشته باشيد سلامت جسمى و تناسب اندام است. ورزش کردن به اندازه کافي، باعث مىشود ميزان استرس کاهش پيدا کرده، انرژى لازم براى سپرى کردن ساعات طولانى کارى مهيا شود و روى هم رفته سلامت کلىتان بهبود پيدا کند.
به علاوه ورزش و نرمش ذهن شما را پاک مىکند و باعث مىشود خواب راحتترى داشته باشيد. براى بسيارى از آقايان ورزشهاى تفريحى باعث مىشوند تا قدرى خودشان را از مشغوليتهاى فکرى که در مورد کارشان دارند، دور نگه دارند. مثلا بازى فوتبال بعدازظهر جمعه، تنها موقعيتى است که آقايان در حين آن به مسائل کارى فکر نمىکنند.سرگرمى و تفريح نيز براى استمرار سلامت روانى ضرورى است.
به منظور حفظ طراوت روحي، شما نياز به سرگرمى و تفريح داريد. افرادى که در زندگى خود هيچ گونه تفريحى ندارند، و اغلب از اين که هر روز بايد به محل کار خود بروند، نفرت پيدا مىکنند. رفتن به سينما براى تماشاى يک فيلم خوب و خنديدن از جمله مواردى هستند که مىتوانند شما را براى مدت زمانى هر چند کوتاه، از مشکلات و مسائل زندگى دور کنند.
اولويتبندى نيازها
يک راهحل کاربردى اين است که خواستها و نيازهايتان را در زندگى اولويتبندى کرده و به هر کدام مدت زمان معينى را اختصاص دهيد. براى هر يک از فعاليتهاى خود زمان مشخصى را معين کنيد و همان قدر که براى مسايل تجارى ارزش قائل هستيد به ساير فعاليتهايتان نيز اهميت بدهيد.
سعى کنيد تا آنجايى که برايتان مقدور است، انجام آنها را به تاخير نيندازيد.براى مثال اگر صرف نهار به همراه خانواده برايتان جزو اولويتها به شمار مىآيد، سعى کنيد هر روز در زمان معين در منزل حضور به هم رسانيد حتى اگر باعث شود که بعدازظهر چند ساعت بيشتر کار کنيد، باز هم سعى کنيد از آن کوتاهى نکنيد.
حتى مىتوانيد قسمتى از کارهاى خود را به منزل بياوريد تا هم چند ساعت در کنار خانواده باشيد و هم به کارهايتان رسيدگى کنيد.يکى ديگر از راهکارها اين است که صبحها کمى زودتر از خواب بلند شويد و به جاى اين که پس از اتمام کار به باشگاه برويد، قبل از آن اين کار را انجام دهيد.
اين کار نه تنها شما را از آغاز صبح سرحال و پرانرژى مىنمايد، بلکه بعدازظهرتان نيز براى انجام ساير کارها خالى مىشود. از آنجايى که افراد گرايش دارند در ساعات اوليه روز در محل کار خود اندکى آهسته و کند کار کنند، ورزش صبحگاهى باعث مىشود شما به طور کامل از خواب بيدار شده و ذهنتان بارورتر عمل کند. اين امر باعث مىشود که کارهاى بيشترى را در مدت زمان کمترى انجام دهيد.
مديريت زمان براى ايجاد و افزايش وقت آزاد امرى حياتى است. به اين منظور بايد اولويتهايتان را به روشنى دستهبندى کنيد و تلاش متمرکزى براى وقت گذاشتن در مورد ساير فعاليتها از خود نشان دهيد. حفظ تعادل ميان شغل و خوشى شما را به سمت زندگى شادتر و پرثمرترى هدايت مىکند.
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
2:56 AM
نظرات(0)
خانواده عروس و داماد بنا به عرف جامعه و سنتهاي محلي و رعايت موازين شرعي و ارزشي، بايد در حدي به دور از افراط و تفريط، در مسأله مهر و صداق توافق كنند. البته امساك از رسانيدن صداق به صاحب آن، حرام و گناه است.
رسول خدا(ص) فرموده اند: مهريه زن بايد به او مسترد گردد و كسي كه از پرداخت آن امتناع نمايد، به اندازه حق زن، در روز قيامت از حسنات او برمي دارند و در پرونده همسرش قرار مي دهند و چون كار نيكي به اندازه ترميم حقوق زن باقي نماند، به گناه پيمان شكني او را به سوي آتش مي برند. زيرا هر عهد و پيماني مسؤوليت دارد.
هشتمين فروغ امامت در اين باره مي فرمايند: "خداوند متعال هر گناهي را مورد آمرزش قرار مي دهد، مگر گناه انكار مهر زن يا غصب دستمزد اجير يا فروش انسان آزاد." (9) البته، ذكر اين نكته هم ضروري است كه از جانب پيامبر(ص) و عترت پاك او، خطاب به زنان با كرامت توصيه شده است: اگر زمينه مناسبي در خصوص بخشيدن مهر خود به شوهر مشاهده كنند، از اين خصلت عالي كه بيانگر جود و كرم و نشانه سخاوت و بزرگواري است، چشم پوشي نكنند.
در منابع اسلامي آمده است كه خداوند زيباآفرين، جمال و زيبايي را دوست دارد. در مورد مسايل يك خانواده، دستوراتي براي نظافت و آراستگي ظاهر و ايجاد جذبه متقابل آمده است و اين فكر كه مرد نيازي به زينت ظاهر و رعايت نظافت ندارد، مورد قبول نيست، چنانكه ثامن الحجج(ع) فرموده اند: " چه بسا بي توجهي مرد به آراستگي ظاهر، سبب گردد كه زن از پاكدامني فاصله بگيرد و فضيلت عفت را از دست بدهد." (10) همچنين، حضرت در جاي ديگري تأكيد دارند كه "پاكيزگي از خلق و خوي پيامبران الهي است." (11)حضرت امام رضا(ع) از پدران بزرگوار خود روايت نموده اند: " زنان بني اسرائيل از عفت و پاكي دست برداشتند و اين مسأله هيچ سببي نداشت جز آنكه شوهران آنها خود را نمي آراستند."
از سوي ديگر، زن مجاز نيست كه براي غير شوهر آرايش كند. رسول اكرم(ص) از اينكه زن در خارج خانه لباس جذاب بپوشد، به صورتي كه نظر ديگري را به سوي خود جلب نمايد، نهي فرموده اند.
وقتي آرايش و پيراستگي براي يكديگر صورت گيرد، علاوه بر ايجاد روابط پسنديده اخلاقي و رواني و ازدياد عواطف قلبي، موجبات اطمينان زوجين نسبت به هم را پديد مي آورد . اينجاست كه نه زن به مردي غير از شوهر خويش نظر خواهد داشت و نه مرد به زن ديگري مي انديشد و امنيتي كه از اين رفتار متقابل به دست مي آيد، همه ابعاد زندگي زن و مرد را تحت پوشش قرار مي دهد. اين مسأله هر گونه بدبيني و بي اطميناني در روابط خانوادگي را محو مي كند و بدين گونه، پايه هاي نظام خانواده بر اساس حسن روابط و سلامت روحي استوار خواهد شد و اين همان است كه قرآن مي فرمايد: "هن لباس لكم و انتم لباس لهن" يعني در واقع هر كدام حافظ امنيت ديگري و مايه زينت و افتخار همسر مي گردند."
كليني(ره) در "فروع كافي" اين حديث را از حضرت رضا(ع) نقل مي كند: "هيچ فايده اي به كسي نمي رسد بهتر از اين كه برايش بانويي باشد كه نگاه كردن به او و مصاحبت با او موجب شادماني همسر باشد و در غياب شوهر امانتدار و حافظ حريم خويش و خانواده و اموال شوهر است." (12)
ترديدي نيست كه مسؤوليت امنيت رواني خانواده برعهده زن است و كليدهاي عاطفه و رموز ايجاد روابط قلبي به دست اوست. از اين جهت، اسلام از زن انتظاري متناسب با اين جايگاه دارد و در واقع چون سعادت و شقاوت خانواده به بانوي خانه وابسته است، در روايات ائمه هدي(ع) هم بالاترين زينت و نهايت سعادت براي يك مرد، برخورداري از همسر شايسته، معرفي شده است.
خانواده هسته نخستين تشكيل ساختمان جامعه به شمار مي رود و عواملي چون عشق و محبت و عاطفه را در وجود انسانها ريشه دار مي نمايد. با رعايت موازين اسلامي زندگي خانوادگي شكوفا مي گردد و آيين اسلام حقوقي براي اعضاي آن به وجود مي آورد كه با مراعات و اجراي آن، صفا و صميميت چون چشمه اي جوشان در خانواده جاري مي گردد.
حضرت رضا(ع) در خصوص مناسبات اخلاقي و روابط بين اعضاي خانواده، يك اصل كلي، جالب و داراي پيامي روان شناختي را مطرح مي فرمايند: "برخورد خود را با افراد كوچك و بزرگ، زيبا و نيكو گردان كه اين اصل در حسن معاشرت و بهبودي آن تأثيري فراوان دارد." (13)
اين سخن مي تواند برگرفته از فرمايش ارزشمند رسول اكرم(ص) باشد كه مي فرمايند: "بهترين شما كسي است كه براي اهل خانه اش نيكو باشد و من نيكوترين شما براي خانواده ام هستم." (14)
1- سوره روم، آيه12
2- وسايل الشيعه، شيخ حر عاملي، ج14، ص52
3- مكارم الاخلاق، طبرسي، ص196
4- وسايل الشيعه، ج17، ص81
5- ازدواج در اسلام، آيةا... مشكيني، ص112
6- سوره نبأ، آيه 10
7- مستدرك الوسايل، باب نكاح، فصل 31
8- صحيفةالرضا، ص402
9- بحارالانوار، ج100، ص351
10- مكارم الاخلاق، ص489
11- ميزان الحكمه، ج10، ص95
12- وسايل الشيعه، ج14، ص22
13- صحيفةالرضا، ص400
14- جامع السعادات، ج2، ص139
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
2:55 AM
نظرات(0)
علاوه بر اين، محكم ترين و برترين برنامه براي جلوگيري از گناه و صيانت جامعه و نجات دادن نسل جوان از سقوط در باتلاق منكرات، ابتذال و فحشا؛ ازدواج است. بر اين اساس، در مرحله اول، بر والدين، اقوام و نهادهاي مسؤول واجب است كه نسبت به ايجاد مقدمات اين سنت الهي و حركت پسنديده اقدام كنند و با دستان خويش، با ساده ترين روش، زمينه پيماني پاك را فراهم آورند. در مرحله بعد، بر پسران و دختران است كه بناي زندگي سعادتمندانه اي را به دور از تكلفات و با اجتناب از شرايط سخت بر پا نمايند. البته، اين موضوع با مقدماتي انجام مي پذيرد.
تشكيل كانوني به نام خانواده، اهميت شايان توجهي دارد. زيرا براي هر كسي اين فرصت يك بار در طول زندگي اش پديد مي آيد و هر دختر يا پسري كه مي خواهد براي خود شريكي در مسير زندگي خويش برگزيند، بايد به اين نكته توجه داشته باشد كه آن شريك، تا پايان عمر همراهش خواهد بود و از همه اسرار و رموزش باخبر خواهد گرديد. شريكي كه مادر فرزندان و مربي كودكان است. يا آن كه پدر، مسؤول و مدير خانواده است و در صورت انتخاب درست، بر اعتبار، عزت و آبروي طرفين افزوده خواهد شد. بنابراين، عقل و برهان چنين قضاوت مي كند كه درباره همسر آينده بررسيهايي به عمل آيد. بر اساس روايتي نوراني، (2) امام رضا(ع) فرموده اند: "كسي كه دختر خويش را شوهر مي دهد، در واقع او را از حوزه اختيار خويش بيرون مي آورد و در اختيار ديگري قرار مي دهد."
اين سخن حضرت نشان مي دهد كه خانواده ها قبل از ازدواج فرزندانشان بايد بررسي كنند كه دختر خويش را به همسري چه كسي درآورده و پاره اي از حيات خود و محصول تلاشها و تربيتهاي خويشتن را به دست چه فردي مي سپارند. بنابراين، بايد دختر و پسر قبل از ازدواج از روحيات، عادات، اخلاق، سلامت فيزيكي و رواني يكديگر در حد ضرورت باخبر باشند. دقيقاً به همين جهت است كه رسول اكرم(ص) تأكيد نموده اند با افراد داراي حسب و نسب وصلت كنيد، زيرا تمامي خصال و صفات والدين به فرزندان انتقال مي يابد. (3)
خانواده ها نيز مراقب باشند دختر با ايمان خود را به جواني كه اهل حق و حقيقت نبوده و خود در باتلاق انحراف دست و پا مي زند، ندهند و براي جوان پاك خود دختري را كه به ارزشها و فضايل پشت پا زده، انتخاب نكنند.كسي كه پايبند واجبات نيست و از ارتكاب فسق و فجور پروا ندارد و از حسنات اخلاقي بهره اي نبرده، نبايد به عنوان هسمر آينده برگزيده شود، زيرا بنا به فرمايش ائمه هدي(ع)، آثار حرام و گناه در نسل او آشكار مي گردد. (4)
آداب و رسوم عقد و عروسي بايد توأم با وقار، حفظ كرامت، شخصيت و به دور از هر گونه محرمات و عوامل محرك شهوات باشد تا رحمت الهي را جلب كند و عاملي براي عملي شدن بركات آسماني گردد. در فرهنگ اسلامي، تأكيد بر اين است كه اين مراسم بهتر است كه شب هنگام برگزار شود. چنانچه عروسي حضرت زهرا(س) در هنگام شب انجام گرديد. رسول خدا(ص) توصيه نمودند، دختران عبدالمطلب و زنان مهاجر و انصار، شب عروسي حضرت فاطمه(س)، به دنبال آن بانوي بزرگوار حركت كنند، شادي نمايند، شعر بخوانند و ذكر "ا...اكبر" و "الحمدا..." بر زبان جاري سازند و از چيزي كه خداوند بر انجام آن رضايت ندارد، پرهيز كنند.
حضرت امام رضا(ع) با الهام از بيانات رسول اكرم(ص) و تأسي بر سيره و سنت جدش و جده اش، فرموده اند: عروسي در شب هنگام، روش رسول خداست زيرا خداوند شب را مايه آرامش قرار داده است.(5)
اين حديث ارزشمند، چند نكته مهم را كه حاوي جنبه هاي روان شناسي است، مطرح مي كند؛ زيرا معمولاً شب هنگام، آدمي از فشارهاي رواني كمتري برخوردار است و روح او فراغت بهتري دارد و براي انجام برنامه هاي فرحبخش مهياتر است.
همچنين مطابق آنچه قرآن: "و جعلنا الليل لباساً"(6) شب پوششي است بر اندام زمين و موجوداتي كه بر روي آن زيست مي كنند.
پذيرايي از ميهمانان نيز در فرهنگ اسلامي استحباب فوق العاده اي دارد. رسول گرامي اسلام(ص)، يكي از موارد وليمه دادن را موقع عروسي دانسته اند. البته، بنا به فرمايش آن بزرگوار، دعوت شدگان نبايد براي رفتن به اين مراسم شتاب كنند، زيرا يادآور دنيا و زندگي ظاهري است.(7)
حضرت امام علي بن موسي الرضا(ع) هم فرموده اند: از سنت پيامبر اكرم(ص) طعام دادن در هنگام ازدواج است. (8)
-
چهارشنبه 11 آذر 1388
2:54 AM
نظرات(0)
موضوعات اصلي



